ANDRZEJ ZAORSKI – aktor, reżyser, satyryk. Ukończył Wydział aktorski PWST w W-wie w 1964 r. i występował na scenach stołecznych; T. Klasyczny /gościnnie/, T. Współczesny, T. Powszechny, T. Narodowy, Ateneum, Kwadrat. Od 1982 r. bez stałego etatu. Grał często w Teatrze Telewizji m.in.w reżyserii: Bohdana Korzeniewskiego, Jerzego Gruzy, Olgi Lipińskiej i Adama Hanuszkiewicza (tytułowy Pan Tadeusz).
Jako reżyser debiutował Zaorski w T. Polskim w Szczecinie, gdzie wystawił „Skiza” G. Zapolskiej w roku 1977, a w latach następnych „Parady” J. Potockiego i „Śluby Panieńskie” Al. Fredry. W Teatrze Kwadrat reżyserował; „Miłość pod Padwą” A. Beloco (1978),” Naszą klatkę” J. Janczarskiego (1979), „Kwadrat” M. Czubaszek (1980), „Polowanie na Lisa” S. Mrożka (1981).
W latach 1973 – 1981 wraz z Marcinem Wolskim i Jackiem Fedorowiczem był Zaorski twórcą kultowego magazynu radiowego „ 60 min. na godzinę”, a w TV prowadził „ Studio Gama”, „Gallux – Szoł” – Olgi Lipińskiej i kabaret „Winda”.
Kiedy ogłoszono stan wojenny i nastąpił bojkot środków „musowego przykazu” Zaorski odnalazł się na estradzie, gdzie wykorzystał doświadczenia, które zdobywał w kabarecie „U Lopka”, „Pod Egidą” i „Gallux-Szoł” Olgi Lipińskiej. Wrócił też do teatru; napisaną z Marcinem Wolskim sztukę „No to cyrk” wystawił na scenach Grudziądza, Gorzowa i Łodzi. Także w Łodzi – w teatrze im. Jaracza –wyreżyserował „Ułanów” J.M. Rymkiewicza, a w lubelskim Teatrze im. Osterwy angielską farsę Frayna „Czego nie widać”.
Wraz z odzyskaniem niepodległości Zaorski znów wrócił do radia. W latach 1989 – 2009 razem z M. Wolskim i Jerzym Kryszakiem stworzyli cotygodniową audycję „ZSYP”. Ta trójka odcisnęła swe piętno także na publicznej telewizji, prezentując cykliczne programy „Polskie ZOO”, „Akropoland” i Noworoczne Szopki.
W grudniu 2003 roku A. Zaorski przeszedł udar mózgu. Stracił mowę, był częściowo sparaliżowany (Swoją walkę z chorobą opisał w książce pt. „Ręka, noga, mózg na ścianie”).
Tracąc możliwość występowania na scenie, nie utracił Zaorski poczucia humoru. Mogli się o tym przekonać radomscy widzowie, oglądający przez cały sezon 2007-2008 reżyserowaną przez Andrzeja sztukę Raya Cooneya „May Day” na scenie teatru im J. Kochanowskiego.
Podobnie reagowała białostocka publiczność na ubiegłorocznej premierze „Policja” Mrożka w teatrze im. A. Węgierki.
W tym roku kolej na Warszawę. Teatr Kamienica ma przyjemność zaprosić PT mieszkańców stolicy na prapremierę sztuki Miro Gavrana pt. Mąż mojej żony” w reżyserii Andrzeja Zaorskiego.
